Ελευθεριακή Πρωτοβουλία Θεσσαλονίκης

Αντιφασιστική συγκέντρωση: Κυριακή 10/5/2020, Τσιμισκή με Ναυαρίνου.

Στον απόηχο της καραντίνας, στην αυγή της νέας και πιο οξυμένης αυτή τη φορά φάσης της δομικής κρίσης του καπιταλισμού, η θέση της εργατικής τάξης, δηλαδή οι όροι εργασίας και διαβίωσής της, υποτιμάται περαιτέρω, καθώς το κεφάλαιο ήδη μεταβιβάζει το βάρος αυτής της κρίσης στις πλάτες της πλατιάς κοινωνικής πλειοψηφίας. Η πανδημία του covid-19 ήταν ένας εξωτερικός παράγοντας που επέσπευσε απλώς την εκτόνωση της κρίσης που γεννάται από τις ίδιες τις εσωτερικές αντιφάσεις του καπιταλισμού, δηλαδή την εγγενή πτωτική τάση του ποσοστού κέρδους, την αντιδιαστολή της υπερπαραγωγής με την υποκατανάλωση, τα όρια για την επένδυση των συσσωρευμένων κεφαλαίων και τις πάντα εύθραυστες φούσκες του χρηματοπιστωτικού συστήματος. Η νέα έκρηξη της ύφεσης θα σημάνει νέο και πιο σφοδρό κύκλο αναδιανομής πλούτου από τη βάση προς την κορυφή της κοινωνικής και παραγωγικής πυραμίδας. Τα δάνεια που πρόκειται να πάρει το ελληνικό κράτος, για να ενισχύσει τους κάθε λογής επιχειρηματικούς ομίλους, αναπόδραστα συνεπάγονται νέα μνημόνια, αφού για την αποπληρωμή των τοκοχρεολυσίων θα σαρωθούν μισθοί, συντάξεις, εργατικά δικαιώματα, θα ξεπουληθεί κάθε διαθέσιμο κομμάτι του δημοσίου και θα αυξηθεί η φορολόγηση των χαμηλότερων κοινωνικών στρωμάτων.

Η ένταση της φτώχειας και της ανέχειας συμβαίνει ήδη και τη βιώνουμε στο πετσί μας. Το εργασιακό περιβάλλον έχει απορρυθμιστεί ακόμα πιο πολύ επ’ αφορμή της ιδιόμορφης κατάστασης του κορωνοϊού. Τα εργατικά δικαιώματα καταστρατηγήθηκαν και οι εργοδοτικές αυθαιρεσίες έγιναν καθεστώς και άγραφος νόμος (βλ. ελαστική, εντατική ανασφάλιστη και εκ περιτροπής εργασία, απλήρωτες υπερωρίες, μη καταβολή δώρων και άρνηση παραχώρησης αδειών, αναστολές συμβάσεων εργασίας, καθιέρωση της τηλεργασίας, απολύσεις και ραγδαία αύξηση της ανεργίας, επιδόματα-ψίχουλα για όσους συγκαταλέγονται στις λίστες των δικαιούχων, επιβολή ενιαίου υποκατώτατου μισθού στα 533 ευρώ, έλλειψη μέτρων υγειονομικής προστασίας στους χώρους εργασίας, 50% μειώσεις σε μισθούς εργαζομένων συνοδεία της μείωσης των ωρών απασχόλησής τους). Στην πραγματικότητα, όμως, τα αφεντικά κάνουν ό,τι περνάει από το χέρι τους, για να διασώσουν και να αυξήσουν τα κέρδη τους. Η καραντίνα όχι μόνο δεν ανέστειλε την ταξική πάλη, αλλά όξυνε, όπως φαίνεται, τις συνθήκες διεξαγωγής της. Μέσα σε αυτό το τεταμένο χρονικό διάστημα καταδείχθηκε πλήρως η αντικοινωνική ταξική φύση του καπιταλιστικού συστήματος. Ο καθένας και η καθεμία μπόρεσε να αντιληφθεί ποιοι ήταν εκείνοι που κατέβαλαν -και καταβάλλουν καθημερινά- τη μέγιστη προσπάθεια, για να εξυπηρετήσουν τις ανάγκες της κοινωνίας. Είναι οι άνθρωποι του μόχθου και της εργασίας, αυτοί που παράγουν όλο τον κοινωνικό πλούτο δηλαδή. Στον αντίποδα, μια προνομιούχα παρασιτική τάξη, αυτή των καπιταλιστών δηλαδή, ιδιοποιείται δια της βίας και του καταναγκασμού αυτόν τον πλούτο, σωρεύοντας κέρδη τα οποία επενδύει, για να αυξήσει ακόμα περισσότερο τον πλούτο που κατέχει. Αυτήν την κυρίαρχη τάξη, τους καπιταλιστές, υπηρετούν τα κράτη και οι εκάστοτε κυβερνήσεις με τις πολιτικές τους, λειτουργώντας ως πολιτικοί εκφραστές των κεφαλαιοκρατικών συμφερόντων, άρα ως καταπιεστές και εκμεταλλευτές της κοινωνικής βάσης. Το σύστημα μετατρέπει κάθε ανθρώπινη ανάγκη σε εμπόρευμα και λογαριάζει τις ανθρώπινες ζωές μόνο στη βάση της συσσώρευσης κεφαλαίου, δηλαδή ως το αναγκαίο εκείνο καύσιμο που απαιτείται για την υφαρπαγή της υπεραξίας που παράγει μόνο η εργατική δύναμη. Υπ’ αυτές τις συνθήκες και η υγεία, λοιπόν, αποτελεί ένα ακόμα εμπόρευμα. Το διαπιστώσαμε, άλλωστε, με ιδιαίτερα οδυνηρό τρόπο αυτήν την περίοδο. Οι νόμοι της αγοράς επιτάσσουν τη βαθμιαία ιδιωτικοποίηση της υγείας (αποκλείοντας έτσι τα φτωχά στρώματα), αφού πρώτα υπονομεύσουν δια της κρατικής υποχρηματοδότησης το επί τούτου υποστελεχωμένο δημόσιο σύστημα υγείας.

Μέσα σε όλη αυτήν την οδυνηρή συνθήκη φτωχοποίησης και εξαθλίωσης των από τα κάτω, τα καθιζήματα του συντηρητικού και αντιδραστικού εσμού, οι λακέδες των καπιταλιστών, οι φασίστες με λίγα λόγια, επιδιώκουν να καταλάβουν δημόσιο χώρο, καιροσκοπώντας για ακόμη μία φορά σαν κανίβαλοι. Αυτό που τους πείραξε δεν είναι ότι γίνεται χαμός, με αποτέλεσμα την ένταση της ταξικής υποτίμησης των εργαζόμενων και των φτωχών λαϊκών στρωμάτων. Αντιθέτως, για ακόμα μία φορά στρέφονται εις βάρος των κοινωνικά αδύναμων, των μεταναστών εν προκειμένω, των ανθρώπων που περιθωριοποιεί με τους πλέον ειδεχθείς όρους το κεφάλαιο, όταν δεν έχει ανάγκη τα εργατικά τους χέρια. Ο ρατσισμός και ο εθνικισμός είναι παραδοσιακά όπλα της αστικής τάξης για τη διάσπαση της ενότητας των εργατών. Μπορούμε να καταλάβουμε γιατί συμβαίνει αυτό. Τα υλικά συμφέροντα κεφαλαίου και εργασίας είναι διαμετρικά αντίθετα. Επιπλέον, οι φασίστες έχουν πάθει στέρηση, καθώς φαίνεται, ζητώντας επίμονα να ανοίξουν άμεσα οι εκκλησίες, για να κοινωνήσουν σωρηδόν οι άφρονες που δεν μπορούν να αντιληφθούν τις δυσμενείς υγειονομικές συνέπειες που μπορεί να προκαλέσει στην παρούσα έκρυθμη κατάσταση μια τέτοιου είδους απερίσκεπτη και τυφλά φανατική κίνηση. Πριν λίγες μέρες μάλιστα, τα φασιστικά τομάρια του Ιερού Λόχου έκαναν έκκληση για συμφιλίωση των δύο αντιμαχόμενων τάξεων, δίνοντας -και- με αυτόν τον τρόπο πειστήρια υποταγής στους καπιταλιστές, ενώ δεν παρέλειψαν να στρεβλώσουν την ταξική φύση και την ιστορική μνήμη της Εργατικής Πρωτομαγιάς, κάνοντας λόγο για «Ελληνική Πρωτομαγιά», επιχειρώντας μια απέλπιδα προσπάθεια καπηλείας των εργατικών αγώνων από εθνικιστική, κατά συνέπεια κεφαλαιοκρατική, σκοπιά.

Είναι ολέθριο σφάλμα να λογίζεται απ’ τους από τα κάτω ο φασισμός ως έκφανση αφέλειας και γραφικότητας ή ως κάτι ευκαταφρόνητο, πόσο μάλλον ότι μπορεί να ηττηθεί μέσω της παραγκώνισης και της αδιαφορίας. Ο φασισμός είναι γέννημα-θρέμμα του καπιταλιστικού συστήματος, είναι η πιο επιθετική του εφεδρεία, ο πιο προωθημένος μοχλός της αστικής αντεπανάστασης. Ο φασισμός είναι το μαντρόσκυλο του καπιταλισμού, το οποίο καλείται να αναλάβει για λογαριασμό του κεφαλαίου το έργο της καταστολής και της επίθεσης στην αγωνιζόμενη κοινωνική βάση, στη μαχητική εργατική τάξη. Ως εκ τούτου, ο φασισμός δεν μπορεί να συντριβεί από τους μηχανισμούς του αστικού συστήματος οικονομικής και πολιτικής εξουσίας του κεφαλαίου, διότι ο στρατηγικός του σκοπός είναι η εξυπηρέτηση των καπιταλιστικών συμφερόντων. Συνεπώς, ο φασισμός δεν μπορεί να τσακιστεί ούτε στα κοινοβούλια, ούτε στα δικαστήρια. Μόνο η οργανωμένη αντιφασιστική δράση των εργατικών και λαϊκών μαζών μπορεί να αντιμετωπίσει μαχητικά και αποτελεσματικά τον φασισμό. Ο κόσμος του αγώνα, οι εκμεταλλευόμενοι και οι καταπιεσμένοι, όλοι και όλες που δεν έχουμε ξεχάσει τις κτηνωδίες του ιστορικού παρελθόντος, τις οποίες γέννησαν η επικράτηση φασιστικών καθεστώτων σε πολλές ευρωπαϊκές χώρες, ο συντριπτικός για τους λαούς παγκόσμιος ιμπεριαλιστικός πόλεμος κατά τα έτη 1939-1945, ο ίδιος ο καπιταλισμός εν τέλει, οφείλουμε να αναχαιτίσουμε δραστικά οποιαδήποτε προσπάθεια ανάπτυξης του φασισμού και του κοινωνικού κανιβαλισμού μέσα στον κόσμο της κοινωνικής βάσης. Οφείλουμε να τσακίσουμε τον φασισμό σε όλο το κοινωνικό πεδίο στο οποίο κινούμαστε και ζούμε: στους δρόμους, στη δουλειά, στα σχολεία και τις σχολές, στις γειτονιές μας.

Στις 9/5 συμπληρώνονται 75 χρόνια από την Αντιφασιστική Νίκη των Λαών, υπενθυμίζοντάς μας αφενός την αντιδραστική και δολοφονική φύση του φασισμού -άρα και του καπιταλισμού- και αφετέρου την αξιομνημόνευτη αντιφασιστική πάλη των λαών και τη χειραφετική δυναμική που μπορεί να απελευθερώσει η συλλογική και διεθνιστική δράση του προλεταριάτου. Η μέρα αυτή είναι ταξικό ορόσημο για τους αντιφασιστικούς αγώνες που καλείται να δώσει η παγκόσμια εργατική τάξη σήμερα. Είναι μια μέρα που λειτουργεί ως υπόμνηση των εκατομμυρίων θυμάτων που προκάλεσε η πιο βάρβαρη μορφή του καπιταλισμού, ο φασισμός. Εμείς κρατούμε ως ιστορική παρακαταθήκη του επαναστατικού εργατικού κινήματος τη μεγαλειώδη, μαχητική αντιφασιστική δράση του παρτιζάνικου κινήματος που έθαψε τότε τον φασισμό. Σήμερα, δεσμευόμαστε να συντείνουμε τις προσπάθειές μας για την ανάκαμψη των αντικαπιταλιστικών, αντικρατικών, αντιπολεμικών, αντι-ιμπεριαλιστικών και αντιφασιστικών αντιστάσεων σε διεθνή κλίμακα. Η σύγκρουση με τον φασισμό δεν μπορεί παρά να υπάγεται στη γενικότερη σύγκρουση των καταπιεσμένων και εκμεταλλευόμενων με το κράτος και το κεφάλαιο. 

Καλούμε τον κόσμο της κοινωνικής βάσης να συνασπιστεί με βάση τα υλικά συμφέροντα που απορρέουν από την ταξική του θέση. Όσοι και όσες βρισκόμαστε στη βάση της κοινωνικής και παραγωγικής πυραμίδας έχουμε καθήκον να πυκνώσουμε οργανωτικά τις γραμμές τις αντιφασιστικής πάλης και του αντικρατικού και αντικαπιταλιστικού επαναστατικού αγώνα. Ας βάλουμε, λοιπόν, όλοι και όλες καλά στο μυαλό μας το εξής: με τον φασισμό μπορούμε να ξεμπερδέψουμε οριστικά, μονάχα όταν ξεμπερδέψουμε και με το σύστημα που τον γεννά και τον θρέφει, δηλαδή τον καπιταλισμό.

ΟΥΤΕ ΣΠΙΘΑΜΗ ΓΗΣ ΣΤΟΥΣ ΦΑΣΙΣΤΕΣ

ΝΑ ΤΣΑΚΙΣΟΥΜΕ ΤΟΝ ΦΑΣΙΣΜΟ ΚΑΙ ΤΟ ΣΥΣΤΗΜΑ ΠΟΥ ΤΟΝ ΓΕΝΝΑ ΚΑΙ ΤΟΝ ΘΡΕΦΕΙ

ΑΝΥΠΟΧΩΡΗΤΟΣ, ΤΑΞΙΚΟΣ ΚΑΙ ΔΙΕΘΝΙΣΤΙΚΟΣ ΑΓΩΝΑΣ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΟΥΣ ΤΥΡΑΝΝΟΥΣ ΤΗΣ ΕΡΓΑΤΙΚΗΣ ΤΑΞΗΣ

ΑΝΤΙΦΑΣΙΣΤΙΚΗ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ:
ΚΥΡΙΑΚΗ 10/5/2020, 11:00 ΤΣΙΜΙΣΚΗ ΜΕ ΝΑΥΑΡΙΝΟΥ

Ελευθεριακή Πρωτοβουλία Θεσσαλονίκης (μέλος της Αναρχικής Ομοσπονδίας)

e-mail: lib_thess@hotmail.com
blog: libertasalonica.wordpress.com

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.

Member of The Internet Defense League

%d bloggers like this: