Ελευθεριακή Πρωτοβουλία Θεσσαλονίκης

ΣΤΟΝ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟ ΝΟΤΟ ΝΑ ΣΠΑΣΟΥΜΕ ΤΟΝ ΤΡΟΜΟ

Το 2008 είναι η χρονιά έναρξης της παγκόσμιας χρηματοπιστωτικής κρίσης και της αναδιάρθρωσης του κεφαλαίου. Για την Ευρώπη, οι χώρες της περιφέρειας, και συγκεκριμένα του Ευρωπαϊκού Νότου, αποτελούν το ιδανικό πεδίο για την εφαρμογή ενός πιο ακραίου μοντέλου φιλελεύθερης διαχείρισης. Ο μεγάλος βαθμός διαφθοράς του πολιτικού συστήματος των χωρών αυτών και η καθυστερημένη οικονομική ανάπτυξη τους αποτελούν πρόσφορο έδαφος για την εξάπλωση του διεθνούς κεφαλαίου, χωρίς ιδιαίτερες αντιστάσεις από τις τοπικές ελίτ.
Όσο για τις αντιστάσεις των κατοίκων και των τοπικών κινημάτων, η συνταγή είναι απλή: καταστολή, φυλακίσεις και τρομοκρατία. Η στάση του κεφαλαίου είναι ξεκάθαρη απέναντι σ’ αυτούς που αγωνίζονται ενάντια στην υποβάθμιση της ζωής τους.
Μέσα στις Πόλεις

Την τελευταία πενταετία, οι ελεύθεροι κοινωνικοί χώροι, τα στέκια, οι καταλήψεις στο εσωτερικό των πόλεων αντιμετωπίζουν όλο και πιο συχνά τη βίαιη καταστολή του κράτους. Οι κάθε λογής εστίες αγώνα, με πρώτες τις καταλήψεις (τόσο πολιτικές όσο και στεγαστικές) δέχονται όλο και πιο συστηματικά εισβολή, με στόχο το κλείσιμό τους από τις δυνάμεις της καταστολής. Σε μια Ευρώπη που η μαζική ανεργία -απόρροια της καπιταλιστικής συσσώρευσης και αναδιάρθρωσης- οδηγεί όλο και περισσότερο στη φτωχοποίηση και την κοινωνική εξαθλίωση, οι κοινωνικοί χώροι που προσπαθούν να αντιμετωπίσουν τα προβλήματα διαβίωσης δεν είναι μόνον ιδεολογικοί εχθροί [για το κεφαλαίο], αλλά αποτελούν εμπόδιο στην οικονομική του εξάπλωση. Χιλιάδες κτήρια παραμένουν άδεια τη στιγμή που τα πεζοδρόμια των πόλεων γεμίζουν με όλο και περισσότερους άστεγους. Όταν οι κοινωνικές σχέσεις διαμεσολαβούνται από το κέρδος, τα προσωπεία της φιλανθρωπίας πέφτουν. Στέγη και σίτιση δεν μπορούν να παρέχονται δωρεάν ποτέ και σε κανέναν.
Φυσικοί χώροι

Από τα μεταλλεία στις Σκουριές της Χαλκιδικής μέχρι τις αντιστεκόμενες ζώνες (ZAD) της Ιταλίας και της νότιας Γαλλίας, τα κινήματα ενάντια στην καταστροφή του περιβάλλοντος δέχονται την πιο βίαιη και εκδικητική αντιμετώπιση, καθώς εκεί η κερδοφορία του κεφαλαίου είναι και η μεγαλύτερη. Ντόπιοι, ακόμη και παιδιά, χαρακτηρίζονται ως τρομοκράτες/ταραξίες ή ως μέλη κάποιας φανταστικής «τρομοκρατικής οργάνωσης» που μόνο στόχο έχουν τον βανδαλισμό των εργοταξίων. Πιο χαρακτηριστικά είναι τα παραδείγματα των Σκουριών, όπου ένα ολόκληρο χωριό κατηγορείται για συμμετοχή σε τρομοκρατική οργάνωση, και του κινήματος ΝΟ ΤΑV σε Ιταλία και Νότια Γαλλία, όπου πρόσφατα 48 διαδηλωτές καταδικάστηκαν σε περισσότερα από 140 έτη φυλάκισης για τη συμμετοχή τους στις διαδηλώσεις ενάντια στην κατασκευή του σιδηροδρόμου. Τη συνέχεια αυτού του κύκλου βίας έρχεται να συμπληρώσει η δολοφονία του Remi Fraisse, ενός  οικολόγου ακτιβιστή, από χειροβομβίδα κρότου λάμψης σε διαδήλωση ενάντια στο φράγμα του Σιβέν.

 

Ο εσωτερικός εχθρός

Φυσικά, η νομιμοποίηση όλης αυτής της βίας (ακόμη και η ανάπτυξη εσωτερικού στρατού) έγινε με το πρόσχημα της εθνικής ασφάλειας και της προστασίας από τρομοκράτες/αναρχικούς. Κορωνίδα της αστικής δημοκρατίας στην Νότια Ευρώπη είναι μάλλον ο «Νόμος Φίμωτρο» της Ισπανίας, που περιλαμβάνει ποινές μέχρι και για την πραγματοποίηση συνελεύσεων ή συναντήσεων σε δημόσιους χώρους ή για “ειρηνική ανυπακοή στην εξουσία”. Στην Ελλάδα, Κουκουλονόμος, φυλακές τύπου Γ’, έφοδοι σε σπίτια (μετά από ασφαλίτικα τηλεφωνήματα), λήψη DNA, προσαγωγές και συλλήψεις λόγω πολιτικών φρονημάτων ή απλής συμμετοχής σε διαδήλωση.

Το νέο πλαίσιο διαχείρισης είναι σαφές: ταυτόχρονη καταστολή των αγωνιζόμενων τμημάτων της κοινωνίας και, παράλληλα, εκφοβισμός και τρομοκράτηση για όλους. H αναβάθμιση της κρατικής καταστολής και η διάρρηξη της κοινωνικής συνοχής μέσω του φόβου είναι αναγκαίες για τη διατήρηση της κυριαρχίας.
Για την επαναδιεκδίκηση του χώρου

Η γραμμή που ενώνει τα κινήματα σε Ισπανία, Ελλάδα και Ιταλία είναι κοινή. Είναι ο αγώνας για την αυτοδιαχείριση των κοινωνικών και φυσικών χώρων ενάντια στην αρπαγή τους από τις εταιρίες και τους πολιτικούς εκφραστές του κεφαλαίου, που πλουτίζουν πατώντας πάνω στην εκμετάλλευση της εργατικής τάξης. Είναι ο κοινός αγώνας ενάντια στην καταστολή και τον εκφοβισμό, ο αγώνας για την ελευθερία ενάντια στο κέρδος του κεφαλαίου.

Δεν θα ανεχτούμε την τρομοκρατία του κράτους και των διάφορων πολιτικών συμμοριών του, ειδικά σε μια εποχή που το νεοφιλελεύθερο μοντέλο διαχείρισης της κρίσης εξαπολύει την πιο σκληρή επίθεση στα κομμάτια της εργατικής τάξης που αντιστέκονται. Στεκόμαστε αλληλέγγυοι στους συντρόφους που αγωνίζονται για την ανατροπή του συστήματος, μέσω της κοινωνικής αυτοοργάνωσης, της επανοικειοποίησης φυσικών και δημόσιων χώρων, της υπεράσπισης του περιβάλλοντος, στην Ελλάδα, στο νότο της Ευρώπης, παντού.


Ελευθεριακή Πρωτοβουλία Θεσσαλονίκης                  

1η Γέφυρα: Φλεβάρης- Μάρτης 2015. Ευρωπαϊκός Νότος

lib_thess@hotmail.com

http://www.libertasalonica.wordpress.com

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

Information

This entry was posted on March 21, 2015 by in Μπροσούρες.

Member of The Internet Defense League

%d bloggers like this: